تبليغاتX
ماه شبای تارم


ماه شبای تارم

مرا اندکی دوست بدار بهترینم ولی طولانی

 

مطمئن باش بر

و
ضربه ات کاری بود


دل من سخت شکست و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی


برو تا راحت تر تکه های دل خود را سر هم بند زنم

نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 11:30 توسط ستایش| |
 

تو که نیستی تا ببینی گریه های هر شب من

بی حضور عاشق تو چه عجیبه گریه کردن

نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 11:20 توسط ستایش| |
 

وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشات و از چشم من هیچ وقت نگیر؟

حرف من وبه دل نگیر همش مال غریبیه

تو رفتی من غریب شدم چه دنیای عجیبیه

نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 11:19 توسط ستایش| |
 

خدایا مواظب عشقم باش..........

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 16:58 توسط ستایش| |

 

هر کجا محرم شدی چشم از خیانت باز دار
          چه بسا محرم با یک نقطه مجرم می شود

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 16:56 توسط ستایش| |
 

سوگند را ساختیم تا سوگند یاد کنیم که عاشق بمانیم .... با سوگند شروع می کنیم , با امید ادامه می دهیم و ارزو داریم با وصال ختم شود....سوگند می خوریم به زیبایی عشق پاک که دل از هم نگیریم , که لحظه ای از یاد یکدیگر غافل نشویم , که برای هم باشیم و به یاد هم , که دوست داشتن را از یاد نبرده و با امدن هر سپیده و شروع هر روز به یاد یکدیگر چشم به جهان بگشاییم .... و در اخر سوگند به عشق که در غم و شادی با هم باشیم و شریک هم

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 16:53 توسط ستایش| |
 

 کاش میدانستم خبر مرگ مرا با تو چه کس میگوید

 آن زمان که خبر مرگ مرا میشنوی

             روی خندان تو را کاشکی میدیدم

 شانه بالا زدنت را بی قید

                    و تکان دادن دستت که مهم نیست زیاد

     و تکان دادن سر را

                       که عجب عاقبت مرد....

 کاش میدانستم ......

              کاشکی میدیدم..........

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 11:48 توسط ستایش| |

 بهش بگین دق میکنم دستاش تو دستم نباشه

 آسمونم زمین بیاد بگین فقط مال منه

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 11:38 توسط ستایش| |
 

 من بشکنم برنجم فدای تار موهات

 مهم تویی نرنجی برس به آرزوهات

نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 11:32 توسط ستایش| |
 

 آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره

 عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی میپره

نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 18:36 توسط ستایش| |
 

  آنقدر مهر تو را جای دهم در دل خویش که خجالت زده آیی و بگویی که بس است

نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 7:51 توسط ستایش| |
 

 من که جاش و پر نکردم شاید اصلا نمیدونه.....

 آی به گوشش برسونید یکی اینجا نگرونه

 نمیتونم بی تفاوت رو گذشته پا بذارم

 اونکه پاره ی تنم بود چه جوری تنهاش بذارم؟

                                    تمام ناتمام من با تو تمام میشود

نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 8:49 توسط ستایش| |
 

ستایش ۱۷ ساله ی این وبلاگ از حالا به بعد وبلاگش و برفی اعلام میکنه

 آخه وقتی برف میاد بارونم قاطیشه

  ۴ ساله که دارم واسه اومدنت لحظه شماری میکنم پس دیگه کی میای؟

 دلم به اندازه ی تمام این بارونی که داره میباره گرفته میترسم یه روزی بیای که دیگه

 ستایشت نباشهآخه میترسم از غم نبودت دق کنم و بمیرم

 هوای من برفی و سرده دلم میخواد توی همین هوای سردم قدم بذاری و با نفس های خوش عطرت گرم

 و آرومم کنی.میدونم یه روزی میای اما کی؟

خدایا هر جا که هست تو نگهدارش باش....

کلی کارکردم.   خسته شدم کی از در میای بگی خسته نباشی؟

 

به امید این روز که عروس کوچولوی خونت بشم.

نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 15:29 توسط ستایش| |
 

 بر روی سنگ قبرم چنین بنویسید:

 او لز هیچ چیز زندگی اش پشیمان نبود...

نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 11:57 توسط ستایش| |
 

آسمون بغضت و بشکن

اون دیگه برنمیگرده

نفس های گرمش امشب

هم نفس با خاک سرده

نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 11:52 توسط ستایش| |

يه سلام گرم و پر از محبت و به همتون تقدیم میکنم...

روزا دارن میگذرن اما هر روزمون مثل دیروزمونه خدا رو قسم به عظمتش که ما ها رو لحظه ای به حال خودمون رها نکنه.

جمعه سفره ی نذری داشتیم کلی واسه حال و روز و آینده ی خودم و بهترین دوستم مهسا  دعا کردم

نمیدونم آخر این زندگیا به کجا میرسه اما ایشاا... عاقبت همه ی ما ختم به خیر بشه

چند روزی وا سرده و بارون رویاهای  من و خیس و قشنگ کرده میگن وقتی بارون میباره آرزوها براورده میشه

دعا یادتون نره

                 یا حق...

نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 8:12 توسط ستایش| |
دست ها بالا بود

            هر کسی سهم خودش را طلبید

                           سهم هر کس که رسید

                                           داغ تر از دل ما بود

ولی

    نوبت من که رسید

                  سهم من یخ زده بود!

                                    سهم من چیست مگر؟

یک باسخ

      باسخ یک حسرت !

                  سهم من کوچک بود

                                      قد انگشتانم.

عمق آن وسعت داشت

                 وسعتی تا ته دلتنگی ها

                                شاید از وسعت آن بود

                                                 که بی باسخ ماند

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 11:10 توسط ستایش| |

 

برای خوشبخت بودن

باید بیش از این احمق بود

آنکه می فهمد خودکشی می کند

و آنکه زیاد می فهمد

هرگز

زیرا خودکشی پایان فاجعه نیست

 

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 11:4 توسط ستایش| |
 

 

 امروز هیچ حال خوشی ندارم اینقدر دلتنگم که ..........؟

  مهم نیست .شما چطورین؟واسم دعا که میکنین نه؟

 نمیدونم آخرش چی میشه یا اصلا قراره به کجا برسه اما راستش ته دلم یه امیدی هست

 امید به هم رسیدن. خدایا فقط خودت....

 

من ندانم که کیم

من فقط میدانم که تویی شاه بیت غزل زندگیم

 

                                      

 

                         گاه گاهی که دلم میگیرد پیش خود میگویم:

                                   آنکه جانم را سوخت یاد میآرد از این بنده هنوز؟؟!

 

دل من آخرین جمعه ی سال و

دل تو اولین روز بهار

           و چه دورند و چه نزدیک این دو...

نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 10:42 توسط ستایش| |
 

سلامی گرم به همتون خوبین ؟خدا رو شکر...

من با عشقم آشتی کردم خدا بخواد یه چند روزیه که اصلا با هم دعوا نکردیم 

میگه داری دختر خوبی میشی بچه ها تو رو خدا واسمون دعا کنین تا خانواده ی من راضی بشن

به خدا دیگه طاقت دوریش و ندارم مگه من چی از این دنیا میخوام مگه من کجای دنیا رو میگیرم یا

اصلا جای کی و تنگ میکنم؟

از همین جا بهش میگم خیلی دوستش دارم و منتظرش میمونم تا بیاد.

نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت 10:33 توسط ستایش| |
قالب ساز وبلاگ پيچك دات نت

انواع کـد های جدید جاوا تغیــیر شکل موس